| благоволі́ння – іменник середнього роду | ||
| відмінок | однина | множина |
| називний | благоволі́ння | благоволі́ння |
| родовий | благоволі́ння | благоволі́нь |
| давальний | благоволі́нню | благоволі́нням |
| знахідний | благоволі́ння | благоволі́ння |
| орудний | благоволі́нням | благоволі́ннями |
| місцевий | на/у благоволі́нні, благоволі́нню | на/у благоволі́ннях |
| кличний | благоволі́ння* | благоволі́ння* |
| [рідко] |