| вика́чуваний – дієприкметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | вика́чуваний | вика́чувана | вика́чуване | вика́чувані |
| родовий | вика́чуваного | вика́чуваної | вика́чуваного | вика́чуваних |
| давальний | вика́чуваному | вика́чуваній | вика́чуваному | вика́чуваним |
| знахідний | вика́чуваний, вика́чуваного | вика́чувану | вика́чуване | вика́чувані, вика́чуваних |
| орудний | вика́чуваним | вика́чуваною | вика́чуваним | вика́чуваними |
| місцевий | на/у вика́чуваному, вика́чуванім | на/у вика́чуваній | на/у вика́чуваному, вика́чуванім | на/у вика́чуваних |