| доброчи́нник – іменник чоловічого роду, істота | ||
| відмінок | однина | множина |
| називний | доброчи́нник | доброчи́нники |
| родовий | доброчи́нника | доброчи́нників |
| давальний | доброчи́нникові, доброчи́ннику | доброчи́нникам |
| знахідний | доброчи́нника | доброчи́нників |
| орудний | доброчи́нником | доброчи́нниками |
| місцевий | на/у доброчи́нникові, доброчи́ннику | на/у доброчи́нниках |
| кличний | доброчи́ннику | доброчи́нники |