| доста́рчити – дієслово доконаного виду | ||
| Інфінітив | доста́рчити | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | доста́рчмо | |
| 2 особа | доста́рч | доста́рчте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | доста́рчу | доста́рчимо, доста́рчим |
| 2 особа | доста́рчиш | доста́рчите |
| 3 особа | доста́рчить | доста́рчать |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | доста́рчив | доста́рчили |
| жін.р. | доста́рчила | |
| сер.р. | доста́рчило | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| доста́рчивши | ||
| [діал.] | ||