| драглюва́тий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | драглюва́тий | драглюва́та | драглюва́те | драглюва́ті |
| родовий | драглюва́того | драглюва́тої | драглюва́того | драглюва́тих |
| давальний | драглюва́тому | драглюва́тій | драглюва́тому | драглюва́тим |
| знахідний | драглюва́тий, драглюва́того | драглюва́ту | драглюва́те | драглюва́ті, драглюва́тих |
| орудний | драглюва́тим | драглюва́тою | драглюва́тим | драглюва́тими |
| місцевий | на/у драглюва́тому, драглюва́тім | на/у драглюва́тій | на/у драглюва́тому, драглюва́тім | на/у драглюва́тих |