| дрижа́чий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | дрижа́чий | дрижа́ча | дрижа́че | дрижа́чі |
| родовий | дрижа́чого | дрижа́чої | дрижа́чого | дрижа́чих |
| давальний | дрижа́чому | дрижа́чій | дрижа́чому | дрижа́чим |
| знахідний | дрижа́чий, дрижа́чого | дрижа́чу | дрижа́че | дрижа́чі, дрижа́чих |
| орудний | дрижа́чим | дрижа́чою | дрижа́чим | дрижа́чими |
| місцевий | на/у дрижа́чому, дрижа́чім | на/у дрижа́чій | на/у дрижа́чому, дрижа́чім | на/у дрижа́чих |