| забурча́ти – дієслово доконаного виду | ||
| Інфінітив | забурча́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | забурчі́мо, забурчі́м | |
| 2 особа | забурчи́ | забурчі́ть |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | забурчу́ | забурчимо́, забурчи́м |
| 2 особа | забурчи́ш | забурчите́ |
| 3 особа | забурчи́ть | забурча́ть |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | забурча́в | забурча́ли |
| жін.р. | забурча́ла | |
| сер.р. | забурча́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| забурча́вши | ||