| карналі́тний – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | карналі́тний | карналі́тна | карналі́тне | карналі́тні |
| родовий | карналі́тного | карналі́тної | карналі́тного | карналі́тних |
| давальний | карналі́тному | карналі́тній | карналі́тному | карналі́тним |
| знахідний | карналі́тний, карналі́тного | карналі́тну | карналі́тне | карналі́тні, карналі́тних |
| орудний | карналі́тним | карналі́тною | карналі́тним | карналі́тними |
| місцевий | на/у карналі́тному, карналі́тнім | на/у карналі́тній | на/у карналі́тному, карналі́тнім | на/у карналі́тних |