| | |
| парашутува́ти – дієслово недоконаного і доконаного виду | | |
| | |
| | |
| | |
| Інфінітив | парашутува́ти |
| однина | множина |
| Наказовий спосіб |
| 1 особа | | парашуту́ймо |
| 2 особа | парашуту́й | парашуту́йте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС |
| 1 особа | парашутува́тиму | парашутува́тимемо, парашутува́тимем |
| 2 особа | парашутува́тимеш | парашутува́тимете |
| 3 особа | парашутува́тиме | парашутува́тимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ (МАЙБУТНІЙ) ЧАС |
| 1 особа | парашуту́ю | парашуту́ємо, парашуту́єм |
| 2 особа | парашуту́єш | парашуту́єте |
| 3 особа | парашуту́є | парашуту́ють |
| Активний дієприкметник |
|
| Дієприслівник |
| парашуту́ючи |
| МИНУЛИЙ ЧАС |
| чол. р. | парашутува́в | парашутува́ли |
| жін. р. | парашутува́ла |
| сер. р. | парашутува́ло |
| Активний дієприкметник |
|
| Пасивний дієприкметник |
|
| Безособова форма |
|
| Дієприслівник |
| парашутува́вши |