| проштукату́рити – дієслово доконаного виду | ||
| Інфінітив | проштукату́рити | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | проштукату́рмо | |
| 2 особа | проштукату́р | проштукату́рте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | проштукату́рю | проштукату́римо, проштукату́рим |
| 2 особа | проштукату́риш | проштукату́рите |
| 3 особа | проштукату́рить | проштукату́рять |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | проштукату́рив | проштукату́рили |
| жін.р. | проштукату́рила | |
| сер.р. | проштукату́рило | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| проштукату́рений | ||
| Безособова форма | ||
| проштукату́рено | ||
| Дієприслівник | ||
| проштукату́ривши | ||