| хряпува́тий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | хряпува́тий | хряпува́та | хряпува́те | хряпува́ті |
| родовий | хряпува́того | хряпува́тої | хряпува́того | хряпува́тих |
| давальний | хряпува́тому | хряпува́тій | хряпува́тому | хряпува́тим |
| знахідний | хряпува́тий, хряпува́того | хряпува́ту | хряпува́те | хряпува́ті, хряпува́тих |
| орудний | хряпува́тим | хряпува́тою | хряпува́тим | хряпува́тими |
| місцевий | на/у хряпува́тому, хряпува́тім | на/у хряпува́тій | на/у хряпува́тому, хряпува́тім | на/у хряпува́тих |