| порости́ти – дієслово доконаного виду | ||
| (зростити, виростити – про багатьох, багато чого-небудь) | ||
| Інфінітив | порости́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | порості́мо, порості́м | |
| 2 особа | порости́ | порості́ть |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | порощу́ | поростимо́, порости́м |
| 2 особа | порости́ш | поростите́ |
| 3 особа | порости́ть | поростя́ть |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | порости́в | порости́ли |
| жін.р. | порости́ла | |
| сер.р. | порости́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| порости́вши | ||